Promocja zdrowego żywienia w dzisiejszych czasach stała się bardzo modna. No dobrze, skąd jednak mamy wiedzieć, która z szeregu dostępnych diet jest tą najlepszą i gwarantującą nam długoletnie życie w zdrowiu? Znalezienie odpowiedzi na to pytanie jest dosyć trudne, gdyż dieta idealna tak naprawdę nie istnieje.

Wskazanie uporządkowanego jadłospisu, który spełniał by zapotrzebowanie wszystkich ludzi na energię jest niemożliwe, gdyż każdy z nas jest jednostką indywidualną posiadającą różne potrzeby, prowadzącą różny tryb życia oraz charakteryzującą się innymi gustami. Oprócz tego w grę wchodzą tutaj zakorzenione uwarunkowania kulturowe, jak i  przede wszystkim te etniczne – jak bowiem wskazują naukowcy w zależności od szerokości geograficznej, na której mieszkamy nasz organizm będzie przyzwyczajony i przystosowany do przyswajania różnych pokarmów.

Pomimo to jednak człowiek stara się znaleźć złoty środek i wskazać dietę przynajmniej zbliżoną po części do ideału. Dzięki rozwojowi nauki umiemy przynajmniej określić ile składników odżywczych takich jak tłuszcze, białka, błonnik, witaminy i tak dalej powinniśmy dziennie przyjmować w zależności od tego ile mamy lat, jakiej jesteśmy płci oraz jaki tryb życia prowadzimy.

Przejście na dietę wiąże się bardzo często z silnym samozaparciem, szczególnie że nagła zmiana nawyków żywieniowych okazuje się trudna. Pokusy w czasie diety stają się o wiele silniejsze i przez to popełniamy bardzo wiele błędów, które niweczą nasze plany na zrzucenie niepotrzebnych kilogramów.

Warto więc poznać listę rzeczy, których powinniśmy się wystrzegać – dzięki temu efekty będą widoczne o wiele szybciej. Do typowych grzechów dietetycznych zaliczyć możemy jedzenie przy jednoczesnym wykonywaniu innej czynności (często tracimy wtedy świadomość jak duże kęsy bierzemy i ile rzeczywiście zjedliśmy), nadmierne próbowanie potraw podczas ich gotowania, jedzenie przed snem (bardzo ważny element – należy pamiętać, aby najpóźniej jeść trzy godziny przed położeniem się spać).

Kolejne przewinienie osób na diecie to podjadanie pomiędzy głównymi posiłkami – zamiast tego najlepiej napić się większej ilości wody co powstrzyma uczucie łaknienia. Należy pamiętać także o tym, że ograniczanie się do zaledwie dwóch, ale jednocześnie obfitych posiłków także jest niekorzystne (lepiej jeść mniej, ale częściej – najlepiej pięć razy dziennie).

Dieta kopenhaska posiada bardzo dużą ilość swoich zwolenników, uważają oni, że pozwala w krótkim czasie zrzucić zbędne kilogramy. Z drugiej jednak strony stoją także jej przeciwnicy twierdzący, że nawyki, które narzuca mogą być pomocne co najwyżej w rozregulowaniu organizmu.

Co byśmy o niej nie powiedzieli, trzeba przyznać, że stosowana dokładnie krok po kroku przyniesie efekty. Polegała będzie na jedzeniu przez kolejne trzynaście dni z góry narzuconych posiłków. Ma ona na celu przede wszystkim pobudzić przemianę materii i uregulować procesy metaboliczne organizmu.

W przeciągu każdego dnia zjeść musimy trzy posiłki (pamiętać należy jednocześnie że obiad musi mieć miejsce pomiędzy godziną dwunastą, a czternastą; kolacja natomiast powinna być zjedzona przed osiemnastą). Jeśli chodzi o samą charakterystykę trzynastodniowego menu to jest ono dosyć monotonne – znajdziemy w nim głównie chude mięso, jaja, warzywa i minimalną ilość owoców. W diecie całkowicie wyeliminowane zostały produkty pochodzenia zbożowego, alkohole oraz słodycze. Przy stosowaniu zaleceń diety kopenhaskiej ważne jest także picie dużej ilości płynów (woda i herbata zielona).

Autorzy diety podają, że po trzynastu dniach schudnąć możemy nawet do 20 kilogramów, a po powrocie do dawnych nawyków żywieniowych nie przytyjemy przez okres następnych dwóch lat.

Bardzo często mylnie pojęcie diety utożsamiamy z dietą odchudzającą. Tak naprawdę jednak słowo to wywodzi się z greki i oznacza styl życia, inaczej mówiąc racjonalny oraz zbilansowany sposób odżywiania. Dieta odchudzająca jest natomiast jedną ze specyficznych odmian jadłospisu, która ma na celu redukcję tkanki tłuszczowej oraz utratę niepotrzebnych kilogramów.

Wiemy już, jaka jest podstawowa różnica pomiędzy tymi dwoma pojęciami, skąd jednak mamy wiedzieć jak wygląda racjonalny sposób odżywiania? Polskie ministerstwo zdrowia, podobnie jak wiele organów zagranicznych o tym samym charakterze poleca obecnie dietę śródziemnomorską, która skonstruowana jest w postaci piramidy żywieniowej. W jej skład wchodzą przede wszystkim produkty otrzymywane ze zbóż, warzywa i owoce, potrawy mięsne są ograniczone, a liczba spożywanych tłuszczy oraz słodyczy zredukowana do koniecznego minimum. Dieta takowa skupia się na dostarczaniu odpowiedniej ilości niezbędnych składników odżywczych organizmowi każdego dnia.

Dieta odchudzająca natomiast dąży do ograniczenia poszczególnych elementów w diecie, przede wszystkim tłuszczy, cukrów, czasami także węglowodanów, co ma na celu zmniejszenie wagi ciała i redukcji tkanki tłuszczowej.

Tyle słyszy się o różnego rodzaju dietach. Temat ten na przestrzeni kilku ostatnich lat stał się niezwykle popularny i gości na łamach niemalże wszystkich czasopism kobiecych, na większości portali internetowych, a przede wszystkim na ustach wielu kobiet. I nie ma reguły co do tego, czy są to młode kobiety, nastolatki, czy starsze panie. Każda z nas chce mieć piękną, szczupłą sylwetkę, dlatego też tak często decydujemy się na różnego rodzaju diety.

Nie wystarczają już nieco ograniczone racje żywieniowe, zmieniony w minimalnym stopniu jadłospis, eliminowanie z codziennego życia słodyczy, czy podjadania w nocy i między posiłkami. Panie „wymyśliły” dietę, która ich zdaniem w cudowny sposób pozwala na zrzucenie wielu kilogramów i to w zaskakująco krótkim czasie. Zapewne większość z nas, kobiet słyszało o czymś takim, jak – dieta kapuściana. Jedne się zagłębiały w ten temat i albo się na nią decydowały, albo nie. Innym brakło nieco chęci i pozostawiły ten problem nierozwiązany. W tym artykule znajdziecie kilka bardzo ważnych faktów na temat właśnie tej diety.

Dieta kapuściana to dość radykalny sposób na zrzucenie zbędnych kilogramów. Jak sama nazwa wskazuje – polega na jedzeniu niskokalorycznej zupy kapuścianej w dużych ilościach przez 7 dni. Faktycznie, jest to niezwykle skuteczna metoda, dlatego też wiele pań zachęconych przez inne kobiety praktykujące tą metodę, decydują się na dietę kapuścianą. Niestety, jak to się mówi „wszystko wychodzi w praniu”, tak też i w przypadku tej diety nie jest tak kolorowo. Zbędne kilogramy nie tracimy w postaci niechcianego tłuszczu, tylko – niezbędnej naszemu organizmowi wody! Tak też nie dość, że można wycieńczyć swój organizm, to jeszcze narażamy się na niechciany efekt jojo, bo przecież prędzej, czy później wydaloną wodę z naszego organizmu, uzupełnimy. Dodatkowym minusem diety kapuścianej są oczywiście wzdęcia, nieodłączny element spożywania kapusty w każdej postaci.

Tak też drogie panie, zanim zdecydujecie się przejść na tak zalecaną dietę kapuścianą, zastanówcie się przede wszystkim, czy warto dla chwilowego, nietrwałego efektu narażać własne zdrowie!

Dieta, której autorem jest dietetyk oraz lekarz jednego z polskich sanatoriów, Jan Kwaśniewski, zaliczana jest do jednej z najbardziej kontrowersyjnych. Jest tak przede wszystkim dlatego, że według jej założeń spożywanie produktów zwierzęcych, między innymi mięs, tłustych sosów, serów, smalcu i tak dalej, może być w jadłospisie nieograniczone. Konieczna jest jednak rezygnacja z owoców, cukru oraz słodyczy.

Jaki jest podstawowy cel tejże nietypowej diety? Głównym założeniem jest przede wszystkim wykluczenie węglowodanów, które według Kwaśniewskiego stanowią podstawowy powód nadwagi dużego odsetku polaków, wpływają na zawyżony poziom cholesterolu i na rozwój licznych chorób.

Podstawowe założenia kierujące dietą są bardzo proste – spożywamy trzy posiłki dziennie i raczej nie ograniczamy ilości przyjmowanych kalorii. Przykładowy zestaw na cały dzień to jajecznica na bekonie na śniadanie, na obiad soczysta golonka albo kaczka pieczona, na kolację natomiast zapiekanka (jaja, szynka, ser).

Ważne jest, aby kontrolować przede wszystkim ilość spożywanych węglowodanów, ich dawka dzienna nie powinna przekraczać 50 gram. Z tego też powodu niewskazane jest spożywanie słodkich produktów, które są bogate w węglowodany (szczególnie gruszki i banany).